در یک شب جمعه ای این دعای شریف

[ علامه محمد باقر مجلسی صاحب کتاب بسیار معروف بحارالانوار که ایشان فرزندآخوند محمد تقی مجلسی که در کرامت پدرشان همین بس که وقتی تعداد تالیفات ایشان بر طول عمرش تقسیم کردند برای هر روز هزار سطر تالیف داشتند مجلسی هم از آنجا مجلسی شد که پدرش میگوید: یک شبی در خود احساس کردم که هر دعایی بکنم برآورده خواهد شد در فکر بودم که چه دعایی بکنم که صدای گریه ی محمد باقر بلند شد که در قنداق بود پس دعا کردم خدایا اگر قرار است دعایی برآورده شود این پسر را برای خودت تربیت کن...

حالا کرامتی از محمد باقر مجلسی (ره):

به خط خود علامه محمد باقر مجلسی دیده شد که نوشته بود:

در یک شب جمعه ای این دعای شریف (که حقیقتا دعایی کوتاه ولی بسیار پر محتوا می باشد) نظر مرا زیاد به خود جلب نمود و آن دعا این بود:

بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله من اول الدنیا الی فنائها و من الآخره الی بقائها الحمدلله علی کل نعمه استغفرالله من کل ذنب و اتوب الیه یا ارحم الراحمین!

پس من در آن شب جمعه این دعا را خواندم.

در شب جمعه ی دیگر نیز باز در میان دعاها این دعا بیشتر از همه برایم لذیذ آمد و مشغول به خواندن آن شدم. در حین قرائت این دعا بودم که ناگهان شنیدم هاتفی (ندا دهنده ای) از سقف خانه آواز داد:

اًیّهَا العالِمُ الفاضِلُ! همانا در شب جمعه ی گذشته که این دعا را قرائت کردی هنوز کِرام الکاتبین از نوشتن ثواب آن فارغ نشده اند که بار دیگر شروع به خواندن آن کردی....

پس من فهمیدم که این دعای عجیب چقدر در درگاه الهی آثار و برکات دارد
[: يَا دَائِمَ الْفَضْلِ عَلَى الْبَرِيَّةِ يَا بَاسِطَ الْيَدَيْنِ بِالْعَطِيَّةِ يَا صَاحِبَ الْمَوَاهِبِ السَّنِيَّةِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ خَيْرِ الْوَرَى سَجِيَّةً وَ اغْفِرْ لَنَا يَا ذَا الْعُلَى فِي هَذِهِ الْعَشِيَّةِ.

اى كسي كه جود و بخشش تو به آفريدگان هميشگى است!اى آن كه دو دست سخاوت خود را براى عطا گشوده اى!اى صاحب عطاهاى گرانبها!بر محمّد و خاندان او،نيكوخوترين مردمان درود فرصت،و ما را اى خداى بلندمرتبه در چنين شبى بيامرز.